آشيانه

تموم دنیا یه طرف، من یه طرف، یه طناب هم این وسط مسطا.

من بکش ،دنیا بکش .

من بکش ،دنیا بکش .

تا اینکه طناب پاره شد!

خدا به دادم رسید،طنابه پوسیده بود.

آرامش این آشیانه کاذب بود،انتخابش خطا. تعلقش وظیفه تلقی شد

وعشق این جاودانه دروغ  بشریت.

________________

.....

_من مغز خر خورده بودم

_چه مزه بود

_مزه ای نداشت

_پس چرا ؟

_بی مزگی هم جذابیت خوذش و داره.

بارون رو اصلا دوست ندارم.دوستش نداشتم و ندارم و نخواهم داشت. ربطی هم به سن نداره.

آهنگهای ایرانی رو هم دوست ندارم.اگر هم گاهی زورکی گوشش میکنم محض ته مونده های ادبه.مخصوصن اینایی که مد کردن و شمارش معکوس میخونن.این مال اون، اون مال اون یکی و انگاری که ناموسشون رو دارن با هم تقسیم میکنن.

اما رنگ صورتی رو دوست دارم .حتی اگه رنگ یه پلنگ بیقواره باشه.

___________

  نظری نداریم.

خیلی از وبلاگ ها تعطیل شده خیلی هاشونم راکد و ساکن موندن مثل آب مرداب.

و من هم نیمه تعطیل و نیمه راکد .ترسان از گفتن کلمه ای که مبادا سو’ برداشتی ایجاد کنم و سر در گم از سکوت که مبادا بی مهر خوانده بشم.

_________

یکی از بی محبتی آدم رو له میکنه دیگری از فوران عشق .و فصل مشترک  هر دو , کج خیالی!

بعضی شبها طهران هم خوش تیپ میشه.

امشب از اون شبها بود.

_____________

پاییز داره میرسه، می ترسونتم.

ای دنیا

چقدر بهت هشدار دادم سر به سرم نزار.

واسه آخرین باره که بهت میگم

همچین هم دوست داشتنی نیستی . پات رو از رو دمم بر دار

ای دنیا

خوب سر کار گذاشتی ما رو

هی سراب نشونمون دادی و تا نزدیکش شدیم ، زبون درازی کردی وگفتی خیییییییییت.

اما به خودت نبال،همیشه اینطوری نمیمونه.

من چم شده؟

شاید مرض گرفتم از ترک عادت.

ممکنه هم دردی گرفته باشم بر اثر درد هجری  که گرفته ام که مپرس.

شاید هم ترکیبی باشه  این درد و مرض .

شاید هم یه بیماری واگیر باشه از اونا که  دورو برم رایج شده.

راستی چم شده؟!؟